ناشر منبع

null روبات واقعیت افزوده به کمک ناتوان‌های جسمی می‌آید
10:48

روبات واقعیت افزوده به کمک ناتوان‌های جسمی می‌آید

محققان دانشگاه جورجیا تک آمریکا با کمک رابط کاربری واقعیت افزوده، توانسته‌اند روباتی را ابداع کنند که به راحتی قابل کنترل توسط افراد ناتوان است و می‌تواند کارهای آنها را انجام دهد.  

به گزارش روابط عمومی صندوق نوآوری و شکوفایی، شعاری که روبات‌ها از بدو ورودشان به دنیای انسان‌ها داشتند، کمک و انس با انسان بوده است. این شعار زمانی قوت می‌گیرد که بحث افراد معلول و ناتوان به میان آید.
روبات‌ها این فرصت را به انسان‌ها می‌دهند که زندگی ایمن و راحت‌تری در خانه‌هایشان داشته باشند. متخصصان روباتیک امیدوارند که در آینده‌ای نزدیک این دست‌ساخته‌های آهنی بتوانند کارهای خانه مثل آشپزی، نظافت و مراقب کردن از ما را انجام دهند، اما هنوز به طور یقین نمی‌توان گفت که آیا این کار را به صورت خودمختار انجام خواهند داد یا با کمک انسان.
با این حال، نحوه تعامل روبات با انسان به آن کمک می‌کند که خیلی سریع به یک ابزار مفید تبدیل شود؛ به ویژه برای افرادی که به نوعی از ناتوانایی‌های جسمی رنج می‌برند. در واقع اگر این ارتباط میان انسان و روبات برقرار شود، قشر معلول و ناتوان جسمی بیشترین نفع را از این روبات‌ها خواهند برد.
در حالت ایدهآل، افرادی که نیاز به انجام کاری دارند، افرادی هستند که می‌توانند با روبات تعامل کنند و به آن بگویند که چه کاری انجام دهد، اما برای افراد معلولی که محدودیت صحبت یا حرکت کردن دارند، این مساله خیلی سخت‌ می‌شود؛ به طور مثال شخصی که نمی‌تواند دستش را تکان دهد، نمی‌تواند یک روبات را کنترل کند.
در همین راستا، گروهی از متخصصان روباتیک در دانشگاه جورجیا تک آمریکا روی نحوه ایجاد ارتباط با روبات کار می‌کنند تا بتوانند رابط کاربری جدیدی را طراحی کنند که روبات‌های پیچیده با کمک آن می‌توانند تنها از طریق لمس یک دکمه یا یک حرکت از سوی کاربر کنترل شوند.
یکی از کاربرانی که در این تحقیقات جورجیا تک مشارکت دارد، «هنری ایوانز» است که سال‌ها روی سیستم‌های روباتیک PR2 و نیز پروژه «روبات‌ها برای انسانیت» کار کرده است، ولی متاسفانه هنری چند دهه قبل یک سکته مغزی کرده و تقریبا به طور کامل فلج شده است و دیگر قادر به صحبت کردن نیست. او کسی است که این گروه تحقیقاتی را به ساخت روباتی که می‌تواند با افراد معلول ارتباط برقرار کند، سوق می‌دهد.
هنری شرایط خود را اینگونه شرح می‌دهد: «من همیشه آدم مستقلی بودم، ولی با یک اتفاق، برای انجام همه کارهایم یعنی خوردن، نوشیدن و رفتن به دستشویی به یک فرد کاملا وابسته تبدیل شدم. اگر کسی به صورت ۲۴ ساعته در کنار من نباشد، به معنای واقعی کلمه می‌میرم. اکثر ما قادر به کنترل بدن خودمان هستیم، اما من نه. هر چیزی که می‌خواهم انجام دهم باید از شخص دیگری بخواهم که انجام دهد و من به شدت به این افراد وابسته شده‌ام. اما بالاخره آنها هم خسته می‌شوند. افرادی که مرا می‌بینند، می‌گویند که من چقدر صبورم. درست است صبوری بخشی از طبیعت من است، اما آیا من انتخاب دیگری به غیر از آن دارم؟»
هنری فقط قادر به تکان دادن چشم‌هایش و فشار دادن یک دکمه روی شست دستش است که به او امکان می‌دهد در همین شرایط ماوس را با چشم‌هایش دنبال کند. او با استفاده از یک دستگاه ورودی ساده، قادر به کنترل PR2 است. PR2 یک روبات با دو دست است که می‌تواند برخی از کارها را برای هنری انجام دهد. PR2 در واقع یک روبات بسیار پیچیده است که ۲۰ درجه آزادی دارد. البته حرکت دادن این روبات حتی برای افرادی که می‌توانند با دو دست کنترلر آن را به دست بگیرند، کار آسانی نیست و در واقع کنترل این روبات کار بسیار دشواری است که محققان دانشگاه جورجیا تک سعی کرده‌اند آن را اصلاح کنند.
این محققان می‌گویند: «رویکرد ما این است که از رابط کاربری واقعیت افزوده در یک مرورگر وب استاندارد برای روباتی استفاده کنیم که خودمختاری آن در سطح پایینی است. بسیاری از ابزارهای ورودی دستیار کنونی مثل ردیاب سر، ردیاب چشم یا کنترل صوتی می‌توانند کار یک ماوس با یک دکمه را در یک مرورگر وب انجام دهند. مرورگر وب استاندارد، افراد را قادر می‌سازد که از همان روش‌هایی که پیشتر برای دسترسی به اینترنت استفاده می‌کردند، اکنون برای کنترل روبات استفاده کنند».
رابط کاربری واقعیت افزوده به صورت کاملا شاهکارانه و فناورانه حضور روبات و اطلاعات مربوط به حسگرها و گزینه‌های مربوط به کنترل روبات را در اختیار افراد قرار می‌دهد تا بتوانند به راحتی آن را به حرکت درآورند.

ارسال ایمیل